Van steen tot schildpad!

Daar ben ik weer eens. Het einde van het kantklosseizoen nadert en het open waterseizoen begint weer. Ik zie, dat mijn laatst geschreven stuk over het open water zwemmen is gegaan. Het lijkt wel of ik afgelopen winter helemaal niet geklost heb. Maar het tegengestelde is waar. Mijn uilenproject is min of meer afgelopen, al klos ik op dit moment toch nog weer een uil. Na mijn laatste zwemwedstrijd vorig jaar september kwam Anna Halickova bij mij 3 dagen een workshop geven. B024261E-EBF4-414C-BE2E-1ADB854A9C7EIk zie, dat ik daar niets over geschreven heb. En dat terwijl het zo gezellig was en we weer heerlijk geklost hebben. Het was een geslaagde workshop. Eind september 2018 komt Anna weer! Dan heb ik aan de kantjes van de maand van de LOKK mee gedaan. Ben, zoals gebruikelijk met mijn kantvriendinnen naar Brokeloh geweest, waar we ook nog een mooie A57B6D8F-E505-4D3C-AD9B-5EDC9AA1E4F0kanttentoonstelling hebben gezien. Drie dagen in Deventer bij de LOKK-tentoonstelling bij mijn kringen behulpzaam geweest en genoten van wat er te zien was. En dan…mij samen met Betsie de Laat voorbereiden op onze nieuwe workshops in 2018.

9909DE80-1401-4E91-B5A8-D3A7181D9E6F

Een mooie steen, helaas te klein!

En ja, daar slaat de titel van dit stuk op. Het lastigste van een workshop geven is verzinnen, wat je de deelneemsters ( helaas nog steeds geen deelnemer) zult laten klossen. Iets nieuws, iets leuks, iets wat ze nog niet gezien hebben. Soms word je geïnspireerd door een bestaand patroon, wat je op je eigen manier verandert. Maar totaal iets anders is toch wel het leukste. Je moet wel op een idee komen! Bij mijn dochter zag ik een felicitatiekaart met een schildpad die op een steen lag. Hij leek net van kant gemaakt, maar dat was niet het geval. Het idee was geboren.

Betsie en ik gingen in overleg, hoe we het uit zouden gaan werken. En waar haal je passende stenen vandaan? In Oostenrijk liggen er genoeg stenen bij de rivier en in Riel bleek een bedrijf te zitten, dat speksteen verkocht. Kortom keus genoeg. Tja en dan verzinnen hoe we de schild zouden gaan klossen. Daar zijn Betsie en ik dus afgelopen winter mee bezig geweest. We vonden het zelf zo leuk, dat we er ieder vier hebben geklost, iedere keer weer een beetje anders m.n. in verband met de afwerking.

In december al de zaterdagen uitgezocht en de mensen aangeschreven, die al eerder mee gedaan hadden aan een vane onze workshops. De titel verzonnen, zodat min of meer duidelijk was, wat er geklost zou gaan worden. We kregen voldoende aanmeldingen voor de voorgestelde dagen om de workshops door te laten gaan. 2 Juni was het dan zo ver. Om 10 uur werden de deelneemsters verwacht. Half 11 zouden we beginnen. De boekjes waren klaar. De schildpadden toonden leuk op de stenen op tafel. De ruimte ingericht, de koffie bijna klaar! Ik was nog even bezig in huis, Betsie in het atelier. O je, wat hoor ik? Daar zijn de eersten al! Ik terug naar het atelier, waar mijn lieve Belgische deelneemsters de boel weer wat omgebouwd hadden. Tja, dat krijg je, als sommige deelneemsters hun eigen tafeltje meenemen, waarvoor ik ruimte in plan. Maar ja, iedereen mag gaan zitten, waar die wil, dus kunnen de tafels verplaatst worden. 😄

Om half 11 was iedereen er, had zijn plaatsje en was van koffie of thee voorzien. We konden starten. Na de uitleg hoe er op gezet moest worden, ging iedereen aan de gang. Betsie en ik boden hulp, waar dat nodig was. De schildpad is een wat vrij patroon, waarbij je je eigen fantasie mag gebruiken. Ook de speldenprikken staan niet vast, zodat je je eigen dikte van garen kunt kiezen, al hadden we vooraf wel geadviseerd voor welk garen gekozen kon worden. Uiteraard is er ook een werkbeschrijving. Er werd ijverig door geklost. Dat was het geval zowel op de eerste dag als later op de tweede dag. Tussen de middag genoot iedereen van de lunch om daarna weer snel aan de slag te gaan.

BC4FFEDD-99F1-4CB3-A16A-AC5C7AA3C7DEHet weer was goed, maar net niet warm genoeg om de kussens op te pakken en buiten in de tuin te klossen. Maar de tuindeur stond open, waar onze hond gebruik van maakte om leuk onder de tafels door te lopen en gezellig bij ons te liggen. De tijd vloog, zoals Lilian zei: het was ineens al half vier. De meesten hadden de kop van de schildpad af, het lastigste gedeelte.

Ook op de tweede zaterdag kwamen deelneemsters vroeger aan. Dat heb je in Nederland, als je verder weg woont: wel of geen files! Je weet het nooit, dus je gaat op tijd weg en dan kom je te vroeg, op tijd of te laat. Bij Betsie en mij maakt dat niet veel uit, wij zijn er! En de sfeer onderling is goed. Dat is ook genieten! 5541875F-B655-4FB2-B08C-4125FCE947BD

Wat Betsie en ik het fijnste vinden, is, dat iedereen enthousiast was over het patroon en de workshop. Dat blijft toch altijd spannend. We vinden het zelf heel leuk om zo’n workshop te doen en nog leuker, als hij aanslaat! Aan de reacties ook op FB merken we wel, dat iedereen het leuk gevonden heeft. Een hele geruststelling! En nu maar weer denken: wat gaan we volgend jaar doen?

 

 

 

 

 

Advertenties

Over laurinswereld

Getrouwd, kinderen, kleinkinderen en veel hobby's. Dit maakt allemaal deel uit van laurinswereld. Ik schrijf over kantklossen (mijn grootste hobby), fietsen, wandelen, dieren, skiën, vakantie, fotograferen en soms over wat ik meemaak in mijn persoonlijk dagelijks leven. Ik schrijf niet over mijn hobby computeren, want dat blijkt wel uit het feit, dat ik graag via mijn blog op de computer zit.
Dit bericht werd geplaatst in Kantklossen, workshop kantklossen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s