20141125 Een verrassingsdag bij ’t Molenwiekje

Door het Bestuur van ’t Molenwiekje werden wij uitgenodigd om op een verrassingsdag te

De organisatoren

De organisatoren

komen. Dat zou gebeuren op 25 november, aanvang 13.00. Wat er te gebeuren stond, ja, dat was een verrassing. We wisten wel, dat ook voor het eten gezorgd zou worden. Alleen moest je een schaartje meenemen. Dat zou dus geen klossen worden. Zouden we kant met papier gaan maken? Kon een handwerkschaartje wel. Ja, want een draadje zou wel geknipt worden, zei Ellen onze secretaresse lachend op mijn vraag. Veel wijzer werd ik er niet van. Ook navraag bij de andere leden van ’t Molenwiekje leverde niets op. Dus het bleef spannend. Ik gaf mij

gezellig rond de tafels

gezellig rond de tafels

toch maar op, ook al was ik dan net de dag daarvoor terug gekomen van een lang weekend Berlijn (misschien dat ik daar ook nog wel over schrijf evenals mijn gevolgde workshop Polychrome Chantilly).

20141125 verkleind Molenwiekje005

om zelf te borduren

Gisa en Ephrem kwamen mij ophalen en we waren precies op tijd in ’s Gravenmoer. Daar zagen wij een vreemde mevrouw met haar auto snel achteruit rijden, omdat ze niet kon parkeren waar wij stonden. Boem is ho, zeggen we altijd. We waren net te laat om haar te waarschuwen voor de paaltjes. Dat betekende een deuk en krassen in haar bumper, niet leuk! Zij heette Leny en kwam met aardig wat spullen naar onze groep. Maar alles was ingepakt, dus we wisten nog niets.

Ephrem en Gisa goed bezig

Ephrem en Gisa goed bezig

Het Bestuur hield ons niet lang in spanning: we kregen allemaal materiaal om een heel leuk speldenkussen te borduren. Geen van ons was op dat idee gekomen. Ina (ontwerpster van het patroon?) deelde de pakketjes uit. We konden tot ongeveer half 3 aan de gang en daarna zou Leny, een bekende van Hetty, onze voorzitster, laten zien wat zij geborduurd had. Iedereen ging vrolijk aan de slag. Koffie en slagroomsoesjes maakten het extra gezellig. Het was wel goed uitkijken, waar je begon. En eenmaal gestart bleef je tellen! Ik kan heel goed tot 4 tellen, maar tot 23 of 35 bleek toch lastig! Maar mijn vierkantje kreeg ik toch voor elkaar, net niet voordat

pronkrol

pronkrol

Leny met haar verhaal begon, maar wel iets daarna.

Er lag een lange pronkrol met heel veel verschillende borduurtechnieken op de tafel. Leny vertelde er over. Sommige stukken leken net kant. Ook de

kousjes

kousjes

geborduurde kousjes zagen er leuk uit. Leny had ook nog veel los borduurwerk, geborduurd met zijden. Het leken wel schilderijtjes. Ook vertelde ze, dat er een stuk in kruiswerk geborduurd was, waar

met zijde geborduurd

met zijde geborduurd

je met opzet de draden van de kruisjes niet in dezelfde richting liet lopen. Dat gaf een sprankelend geheel. Ook

kruisjes

kruisjes

liet ze een erg leuk opbergdoosje (ik weet niet hoe ik het precies moet noemen) zien, dat helemaal uit elkaar gevouwen kon worden en

verschillende vakjes had. Je kon zoiets zelf

Uit te vouwen opbergdoosje

Uit te vouwen opbergdoosje

maken. Leny had les gekregen van Ien Rappoldt en is ook met haar naar China geweest. Ien maakt de meest mooie dingen, heeft verschillende boeken over de Maovrouwen geschreven en maakt hun wijze van borduren hier in Nederland bekend. Leny zegt wel te kunnen borduren, maar geen les te kunnen geven. Dit laat ze aan Ien over. Leny was nu bezig met een Japans borduurwerk, waar

En dan dineren!

En dan dineren!

20141125 verkleind Molenwiekje017

wiskundig borduren!

je eerst draden spant met behulp van een geodriehoek (als ik het goed onthouden heb). Behoorlijk ingewikkeld klonk het en zo zag het er ook uit. Het was heel leuk om dit allemaal te horen en te zien. Wij konden verder met ons dan toch wel simpele borduurwerk en in kleine groepen ook nog vragen stellen aan Leny.

Na het borduren vertelde Hetty dat we gingen eten bij SED in ’s Gravenmoer. Daar was een viergangenmenu voor ons besteld, waarbij we keuze hadden tussen vlees en vis. De tafels waren tegen elkaar aangezet, zodat we gezellig aan een grote rechthoekige gedekte tafel zaten. Mijn foto’s lukten daar vanwege het licht niet zo geweldig, maar het eten smaakte heel goed. Iedereen zat ook gezellig met elkaar te kletsen. En zo leer je elkaar ook weer op een andere wijze kennen. Erg leuk! Kwart voor 7 ging mijn telefoon: mijn man. Of ik nog thuis kwam eten? Dat had hij even een beetje verkeerd begrepen. Nee, ik kom niet thuis eten, ik zit hier aan een viergangenmenu. Ja, maak mij maar lekker, antwoordde hij. Het was niet anders! Zo rond half 9 had ieder zijn buikje vol en kregen we ook nog een kopje koffie met bonbons. Heerlijk allemaal! Na een dubbel applaus voor de organisatoren Ina en Ellen namen we afscheid van elkaar en van deze leuke verrassingsdag! Nogmaals, bestuur, bedankt voor deze super gezellige dag!20141125 verkleind Molenwiekje022

Advertenties

Over laurinswereld

Getrouwd, kinderen, kleinkinderen en veel hobby's. Dit maakt allemaal deel uit van laurinswereld. Ik schrijf over kantklossen (mijn grootste hobby), fietsen, wandelen, dieren, skiën, vakantie, fotograferen en soms over wat ik meemaak in mijn persoonlijk dagelijks leven. Ik schrijf niet over mijn hobby computeren, want dat blijkt wel uit het feit, dat ik graag via mijn blog op de computer zit.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op 20141125 Een verrassingsdag bij ’t Molenwiekje

  1. betsie de laat zegt:

    dat was inderdaad een leuke verrassingsmiddag/avond

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s