Een vreemd ongeval

Kreeg ik in september de vraag, waarom ik nog niet over Tønder geschreven had, nu kwam een vergelijkbare vraag waarom niet over het ” Klossen in Cuijk”. Ik waardeer het dat mijn blog nog steeds gevolgd wordt. Waarom dan niets geschreven? Dat zal ik vertellen!

Na de carnaval vertrokken wij naar Oostenrijk. Het was spannend of ik het zou durven wagen om te skiën. Mijn knie voelde goed, ik mocht alles weer van de specialist. Vanwege mijn abonnement kon ik starten met een uurtje zonder te denken: o jé, dat kost mij € 47,00 om een uurtje te skiën, beetje erg duur! Nol ging ook uit proberen of zijn fysiofit training geholpen had. Ik zal jullie hier niet vervelen met onze ” oefeningen” op de piste, want daar gaat het in dit verhaal niet om.

Het was zo stralend weer in Oostenrijk, dat de FB leden weten, dat ik op 13 maart de Schwarzsee inging. Volgens Internet was het toen 5,1 o. Misschien iets warmer, want dit

Zwemmen in Schwarzsee

Zwemmen in Schwarzsee

was de gemiddelde temperatuur van die dag. In ieder geval zullen jullie hierdoor begrijpen, dat ik vroeg moet gaan skiën, wil ik niet in de sneeuw gaan zwemmen. De veertiende ging ik al vroeg naar boven met het idee om weer om 11.00 uur terug op de camping te zijn. Vrienden van ons zouden koffie komen drinken en daarna terug naar Nederland rijden. Het skiën ging goed. Omdat ik het kleinkind van andere vrienden hoopte te zien, ging ik nog even langs een andere piste in afwachting van zijn komst naar boven. En toen gebeurde het! Ik skiede een stuk helling af, weet nog dat ik even stil stond om naar het volgende deel te gaan skiën en werd vervolgens “wakker” in de gondel naar beneden. Ja, jullie lezen het goed! Je moet weten, dat ik eerst nog een stoeltjeslift naar boven had moeten nemen voordat ik de gondel naar beneden kon hebben. Ik kan mij niet herinneren hoe ik in die gondel terecht gekomen ben. Als het ware in een droom zag ik mensen voor mij die mij overeind wilden helpen, waarop ik reageerde met: Doe maar niet, want ik ben pas geopereerd aan mijn knie. En even vaag zie ik iemand met zo’n sneeuwscootertje, waarvan ik dacht, die kan mij naar de lift brengen. Maar lieve mensen, is dat gebeurd? Waarom hebben die mensen of die man van de sneeuwscooter mij dan zo in de lift gezet? Kortom ik weet niet of dit echt gebeurd is, maar wat wel echt gebeurd is, dat ik zo van de piste in de gondel zat. Daar belde ik mijn man, 2 x, maar ik weet maar van één keer. Kan mij ook niet herinneren hoe ik uitgestapt ben en de trap afgelopen. Pas op het parkeerterrein wist ik waar de auto stond. Met mijn dwaze hoofd ben ik naar de camping gereden. Gelukkig is dat goed gegaan.

Na het weekend toch maar naar de huisarts, want ik bleef tobben over wat er gebeurd was. Had ik een tia gehad, was ik gevallen? De huisarts zei geruststellend, dat dit geheugenverlies dat alles bij elkaar toch wel een half uur geduurd had, normaal was bij een hersenschudding. Minder normaal was de veel te hoge bloeddruk die ik plots bleek te hebben. Acuut naar het ziekenhuis, waar ik 9 dagen gelegen heb. Aan de scan konden ze zien dat ik gevallen was en de hoge bloeddruk weten ze ook daaraan. Maar voorlopig moest ik mij rustig houden. Nou, dat was niet zo moeilijk (of eigenlijk wel, want het ligt niet in mijn aard niets te doen), want ik was bij alles gauw moe. En dan merk je dat je een dagje ouder wordt: je knapt minder snel op dan je zou willen.

Ik had mij al opgegeven voor Cuijk en voor Brokeloh, dus ik wou echt wel tegen die tijd opgeknapt zijn. Dat is min of meer gelukt. Gelukt in die zin, dat ik naar alle workshops ben

eigen patroon

eigen patroon

gegaan, maar daarna wel doodmoe was. Dat is dan ook de reden, waarom ik niet meteen na de workshops in Cuijk een leuk verhaal geschreven heb. Maar het komt! Nog even geduld.

Eerst Cuijk, dan Brokeloh, misschien nog iets over de Waaier, maar er zal over kant geschreven worden. In de afgelopen periode heb ik in ieder geval mijn sjaal afgekregen die ik naar eigen idee geïnspireerd door een sjaal in Tønder geklost heb. Dus hier dan toch nog een kantje. En als iemand ook eens zoiets als bovenstaande heeft meegemaakt, ik hoor er graag over!

 

Advertenties

Over laurinswereld

Getrouwd, kinderen, kleinkinderen en veel hobby's. Dit maakt allemaal deel uit van laurinswereld. Ik schrijf over kantklossen (mijn grootste hobby), fietsen, wandelen, dieren, skiën, vakantie, fotograferen en soms over wat ik meemaak in mijn persoonlijk dagelijks leven. Ik schrijf niet over mijn hobby computeren, want dat blijkt wel uit het feit, dat ik graag via mijn blog op de computer zit.
Dit bericht werd geplaatst in Kantklossen en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Een vreemd ongeval

  1. betsie de laat zegt:

    toch fijn dat je alles nog een keer hebt opgeschreven ook al wist ik het meeste al maar ik kijk wel uit naar je verslag van Brokeloh want Cuijk heb ik ook zelf mee gemaakt. groetjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s