Winter in Kitzbühel

Ja, dat schrijf ik nu zo wel, maar eerlijk gezegd, het leek eerder zomer. We gingen 8 december naar Oostenrijk en kwamen 6 januari weer thuis. 4 Weken lang bijna alleen maar zon gehad, een enkele dag wat regen. Gelukkig dat er meer naar boven dan toch nog

Kitzbüheler Horn

Kitzbüheler Horn

wat sneeuw viel. De sneeuw die op de bergen lag was in november gevallen. Een goede laag zodat we niet hoefden te klagen over de pistes. Bovendien omdat we er al zo vroeg waren, was het heerlijk rustig, werden er geen vervelende buckels geskied in de loop van de dag, kortom: perfect om te skiën.

Wij gingen zo vroeg, omdat er half januari een kleindochter verwacht werd. Bovendien was ik gevraagd om 23 januari een lezing over klosjes te geven. En of dit nog niet genoeg redenen waren om in januari weer terug te zijn: ik stond gepland voor een knieoperatie. Maar misschien weten jullie hoe dat gaat in een ziekenhuis: ze kunnen tegenwoordig geen 2 maanden tevoren meer plannen, dus zou ik

's ochtends wandelend met Sam

’s ochtends wandelend met Sam

pas eind december horen wanneer ik aan de beurt was. Nou ja, eerst dus onze wintervakantie.

Zoals ik al zei veel sneeuw was er niet, maar genoeg en wel zon. Dat betekende dat ik geregeld op ons terrasje buiten zat te klossen. In verband met mijn knie durfde ik niet echt goed en lang te skiën, dus ben ik maar een enkele keer gegaan. Ook Nol waagde zich nog niet echt veel op de ski’s. Tijdens een verjaarsfeestje vertelde iemand mij, dat je je op Internet kon registreren met je skipas. Dan kon je precies zien hoeveel kilometers je geskied had. En ik begreep van hem, dat als je heel veel kilometers

Schwarzsee

Schwarzsee

maakte, dat je een BMW kon winnen. Dat zou ik dus niet zijn, maar het leek me wel leuk om mij te registreren. In totaal heb ik ongeveer 41 kilometer geskied. Het ging mij gemakkelijker af dan lopen! Maar met dat registreren heb ik nog wel gelachen. Ik merkte, dat je je apart voor die BMW moest aanmelden. Dat ook gedaan en ik zag dat je gewoon altijd kon winnen, als je geluk had. Later hoorde ik ook dat een bekende van ons met 1 x skiën een hele ski-uitrusting van BMW had gewonnen! Zo gelukkig zal ik wel niet zijn. Maar waar ik echt om moest lachen was om de brief die de fanatieke skiër die die BMW wel wou winnen kreeg van de Bergbahn. Kort samengevat stond er in, dat ze het zeer op prijs stelden dat hij  zo vaak op de piste te vinden was. Dat

Sam vindt dit heerlijk!

Sam vindt dit heerlijk!

werd zeer gewaardeerd. Maar helaas moesten ze toch zijn skilust enigszins inperken i.v.m. het grote aantal skiërs. Dit hield in dat hij tot half 12 elke dag mocht skiën, maar zou hij daarna nog op de piste zijn, dan moest hij € 180,00 extra betalen. Hij was natuurlijk hoogst verontwaardigd en wilde op hoge poten naar de Bergbahn gaan. Zijn vrienden hebben hem even laten foeteren en hebben toen op zijn caravan een briefje geplakt met de tekst of hij ook een grap herkende. Tja, die brief zag er dan ook wel superecht uit, al lezende zei ik dan ook: dat is wel wat anders dan een BMW winnen.

Vanwege het mooie weer had ik alle tijd om te klossen. Want echt lang wandelen zat er

sjaal voor Simone geklost

sjaal voor Simone geklost

met mijn knie toch niet in. Ik had in Deventer tijdens de LOKK-tentoonstelling bij Birgit Sarzio goud DMC-garen gekocht met patroon en kralen voor een armband. Het moest er dan nu maar van komen. Hij kloste erg fijn en ik had hem zo af. Omdat ik het wel leuk vond er oorbellen bij te maken, gebruikte ik een deel van het patroon daarvoor. Trots op het resultaat ging ik met armband en oorbellen aan naar een verjaarsfeestje. In eerste instantie leek het of niemand mijn mooi gekloste spullen zag, tot ik terugkomend van de wc (tja, op een camping moet je dan naar het toiletgebouw) merkte dat ik mijn oorbel kwijt  was. Gelukkig lag hij daar bij mijn stoel.

Armband, verkocht!

Armband, verkocht!

En ja toen viel het op en kreeg ik volop complimenten en de vraag of de armband en de oorbellen ook te koop waren. Ik zei ja, al wist ik niet hoeveel ik er voor moest vragen. Maar er werd mij een bod gedaan, dat ik echt niet kon weigeren. Ik hou het hier geheim, maar ik kan jullie zeggen: het was niet weinig, ik zei meteen: deal! Dus moet ik nu weer een nieuwe armband en oorbellen klossen voor mijzelf en nog een armband voor een andere vrouw. Eerst dus nieuw garen kopen, want het klosje was net genoeg voor de armband en 2 stel oorbellen, want tegen het verlies heb ik voor haar nog 2 oorbellen geklost. Ik voelde mij wel supertrots daarna.

Feestjes hebben we altijd wel, want ik ben in die tijd ook jarig. Onze dochter kwam ook met man en zoon, dus dat was super gezellig. De hele meute van bekenden kwam ’s middags op de borrel en er bleven er ook nog eten. Degenen die komen willen altijd Glühwein, want die maak ik zo lekker zeggen ze. Nou niets meer dan een sinaasappel met kruidnagelen en een kaneelstokje erin en dan een uurtje laten trekken. Wel iedere

Ons gezelschap met mijn verjaardag

Ons gezelschap met mijn verjaardag

keer bijvullen, want zo’n pan van 2 ½ liter is zo leeg. Aan te raden! Verder had ik ” goulashsoep volgens het recept van tante Elly (wie dat dan ook moge zijn)”  gemaakt. Dat recept stond in Frisch Gekocht, een blad dat de supermarkt Billa daar uitgeeft net zoiets als Allerhande van A.H. Heel veel verschillende soorten vlees en verschillende soorten bonen er in. Jan, een vriend van ons, zei: ik weet niet wat die soep met goulash te maken heeft, maar hij is wel lekker! Ja Jan, ik weet het

Na de soep

Na de soep

ook niet, maar de soep heette toch echt zo. Natuurlijk had ik veel te veel gemaakt, maar dat was wel gemakkelijk voor een paar daagjes later. Hoefde we na de Kerst niet te koken.

Met Kerst hadden we het ” huis” ook weer vol. We doen dat al jaren zo, dat we ieder een deel van het menu maken. Deze keer hadden we het niet al te ingewikkeld gemaakt, zodat onze vrienden niet veel hoefden te doen of eigenlijk niets. De heldere ossenstaartsoep volgens het recept van mijn moeder stond dit jaar op het menu. Dat vraagt wel even wat werk, maar ach de bouillon trekt zich zelf. Maartje deed het aardappelgerecht. Het toetje was een grand dessert met gekochte lekkere moussesoorten, wat overgebleven gebak  en zo. Het regelde zich allemaal vanzelf en wij hadden weer een uitstekend kerstmenu.

Maartje maakt het dak nog sneeuwvrij voordat ze naar huis gaan

Maartje maakt het dak nog sneeuwvrij voordat ze naar huis gaan

Na een gezellige familieweek hadden we de tent weer voor onszelf lekker rustig. Maar al snel kwam Silvesteravond er aan en Nieuwjaar. Dat vierden wij bij onze vrienden. Nol had de pech dat hij de avond daarvoor ziek werd en dus op Oudejaarsdag de hele dag in zijn  bed lag. Zo redde hij het net om toch bij de avond aanwezig te zijn. We konden ons Duits weer goed ophalen, want onze vrienden hadden ook nog een Duits stel uitgenodigd. Zij klost ook, dus uiteraard kenden wij elkaar al redelijk goed. Door haar ben ik toentertijd naar Raubling geweest, waar ik overigens nu ook al weer een uitnodiging voor heb om in maart te komen. Na een lekkere fondue en de klok van 12 uur gingen we allemaal naar buiten om iedereen een goed Nieuw jaar toe te wensen. De champagne werd overvloedig geschonken en het vuurwerk vloog van alle kanten op de bergen de lucht in. Sam onze hond vindt dat maar niets. Bij het uitlaten om kwart voor 11 vloog hij richting onze caravan en daar ging hij lekker diep weggedoken in zijn bench liggen.

Omdat het zulk lekker weer was gingen Nol en ik op Nieuwjaarsdag tegen half 6 ’s avonds naar het grote vuurwerk in Kitzbühel. We waren vanwege het slechte en koude weer in

Vuurwerk

Vuurwerk

voorgaande jaren lang niet meer geweest. We waren wat aan de late kant, dus het was behoorlijk aanpoten met lopen. Niet erg best voor mijn knie, maar het vuurwerk was de moeite waard. Thuis maar weer snel met het beentje omhoog.

Op mijn verjaardag had ik een berichtje van het ziekenhuis gekregen dat ik 8 januari verwacht werd. Dus bedenken wanneer we weer terug zouden rijden. het weekend van de vijfde gingen de meesten naar huis, omdat de Kerstvakantie dan voorbij is. Dus wij besloten de zesde te gaan. In Beieren vieren ze dan Driekoningen, zodat het daar wel rustig op de weg zou zijn. Bovendien werd slecht weer voorspeld in het weekend, dat trok ons ook niet zo aan.

een mooie avondlucht

een mooie avondlucht

Voorlopig konden we nog even vakantie vieren en dat gebeurde ook: Nieuwjaarsborrel bij de overburen, zodat we nog beter ons Duits leerden spreken, want daar waren voor de rest alleen maar Duitsers. Die Nieuwjaarsweek nog zon, dus op het terras zitten klossen. Maar eigenlijk wilde ik toch nog wel een dagje skiën. Ik was nog wel een keertje alleen geweest, maar toen was het verschrikkelijk druk, dus was ik tamelijk snel gestopt. Maar op Pass Thurn is het altijd minder druk dan in Kirchberg. Bovendien hadden ze daar vorig jaar een nieuwe stoeltjeslift, die ik nog niet uitgeprobeerd had. Een vriend van ons, Marty, had ook wel zin,

Op Pass Thurn, restaurant

Op Pass Thurn, restaurant

zodat we vrijdags met zijn tweeën daarheen reden. We konden nog net een plaatsje vinden om te parkeren toen een andere auto wegreed. De lift naar boven genomen en meteen ook weer naar beneden geskied. Dat ging goed, dus weer naar boven en wat verder het skigebied in. Echt ver durfde ik niet, want ik wilde toch wat voorzichtig aan om mijn knie niet te forceren. We besloten na een drankje en een hapje weer terug naar de auto te skiën. Bij het restaurant zagen we dat we via een andere route naar beneden konden. Nog even gevraagd. Zijn jullie goede skiërs? Nou, eh, nee (denkend aan mijn knie). Dan hier het tunneltje voorbij en linksaf en daarna rechts. O.K. maar na het tunneltje was het gesperrt. Moesten we nog een eindje verder, maar kijken. Och het skiet hier lekker! Ja, dat klopte, alleen net het laatste stukje voor de ons bekende afdaling naar beneden bleek een 60 graden helling. Drie weken daarvoor ook een dergelijke helling afgespied, dus het moest kunnen. Maar…. de sneeuw was hier toch net wat ijziger en mijn ski gleed weg toen ik een stukje probeerde te rutschen. En daar ging ik onderuit. Ik heb me maar laten glijden, dacht dan hoef ik dat stuk niet meer te skiën.

De Wilde Kaiser blijft altijd indrukwekkend

De Wilde Kaiser blijft altijd indrukwekkend

Alleen moest ik toen wel overeind zien te komen en dat was lastiger, want mijn knie had totaal geen kracht. Een voorbijganger maakte mijn ski’s los, want dat lukte me ook niet. Marty stond toe te kijken, want die was ook heel terecht benauwd dat hij zou vallen. Hij schaamde zich dat hij mij niet overeind durfde te helpen. Maar ik herkende het, want ik had hetzelfde toen Nol op die andere helling naar beneden gleed zo ongeveer op dezelfde manier als ik nu. Liet ik het ook aan anderen over om Nol te helpen. Maar Marty hielp wel de sneeuw onder mijn skischoen af te krijgen, want anders kwam ik niet weer in mijn ski. Daarna zijn we super langzaam de helling verder af geskied zonder vallen! Ik besloot wel om mijn ski’s toch voor een beurt weg te brengen, want volgens mij waren de kanten toch niet scherp genoeg meer. Maar dat gebeurt dan in een volgende vakantie! Na thuiskomst kwamen we bij het wegbrengen van onze ski’s onze vriendin tegen. Marty zei, kom gezellig allemaal op de borrel. En zo geschiede! Het bleef niet bij de borrel, want daarna bleven we ook nog eten. Kortom een onverwacht gezellige avond met zijn allen.

Tijdens een middagwandeling

Tijdens een middagwandeling

De andere dag mijn lakens verschoond en al wat spullen ingepakt. De “garantie”oorbellen geklost in de zon en lekker die dag geluierd en gelezen. Ik was inmiddels aan een boek: “De titanenstrijd” van Ken Follet begonnen. Ik geef niet zo om boeken die over de oorlog gaan, maar bij dit boek raakte ik echt geboeid. Heb inmiddels ook het 2e deel: ” De nacht van het kwaad” uit. Het 3e deel hadden ze op dit moment niet in de bieb. De andere dag  de caravan en de voortent opgeruimd en gezogen, koelkast uitgedaan en meer van die dingen. Dat heb je zo, als je daar je eigen boeltje hebt staan. Je moet wel zorgen dat het schoon achterblijft, want een stinkende koelkast als je weer terugkomt, dat is toch helemaal niets.

’s Maandagochtends waren we zowaar tussen half 8 en kwart voor 8 vertrokken en na een voorspoedige reis kwamen we tegen half 5 thuis. We hadden onszelf uitgenodigd bij onze zoon op het eten. Na gauw een wasje in de wasmachine liepen we naar hun nieuwe huis op nog geen kwart kilometer van ons vandaan. Daar lekker gegeten en we hoorden, dat de bevalling van Simone woensdag de 8e ingeleid zou worden. Nou, was dat nu geen toeval? Zij in het ene ziekenhuis en ik in het andere op zelfde dag. Wij waren dus mooi op tijd thuis voor het nieuwe kleinkind. Onze vakantie zat er weer op: het werkelijke leven ving weer aan!

PS. De geboorte verliep voorspoedig: Fenne is haar naam. En over de knieoperatie hoor je mij ook niet klagen. Ik kon aan het eind van de middag moeder en kind opzoeken (wel in de auto en m.b.v. een rolstoel).

Advertenties

Over laurinswereld

Getrouwd, kinderen, kleinkinderen en veel hobby's. Dit maakt allemaal deel uit van laurinswereld. Ik schrijf over kantklossen (mijn grootste hobby), fietsen, wandelen, dieren, skiën, vakantie, fotograferen en soms over wat ik meemaak in mijn persoonlijk dagelijks leven. Ik schrijf niet over mijn hobby computeren, want dat blijkt wel uit het feit, dat ik graag via mijn blog op de computer zit.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op Winter in Kitzbühel

  1. mirjam zegt:

    Leuk verhaal, het meeste had ik natuurlijk al uit jouw eigen mond gehoord. Ben op zoek naar de oorbellen van Pleun maar kan ze op je blog niet vinden.

    • Dacht dat ik ook wat over de zomervakantie had geschreven. Daar zouden dan Pleuns oorbellen in staan. Maar ik zie, dat ik helemaal niets heb geschreven over die zomer met een storm zoals ik sinds 25 jaar niet meer heb meegemaakt. De oorbellen hebben wel op FB gestaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s