Open Water, daar ben ik weer! In Vriezenveen de eerste wedstrijd natuurlijk!

Behalve kantklossen, waar ik de afgelopen maanden veel mee bezig ben geweest en waar ik ook nog het nodige over wil schrijven, heb ik toch ook nog een andere hobby, nl. zwemmen! Het zomerseizoen is weer aangebroken. Dat betekent voor mij samen met mijn buurvrouw door de week iedere ochtend rond half 8 naar het zwembad fietsen en onze

Controle voor de boeien e.d.

baantjes trekken. We zwemmen dan zo’n 1 1/2 km. Ik wissel met het oog op de lange baanwedstrijden waaraan ik in de zomer aan mee doe de schoolslag af met de vrije slag.

In Vriezenveen begint in juni altijd het Open Waterseizoen lange baan. Voor diegenen onder ons die niet snappen wat ik hiermee bedoel: we zwemmen lange afstanden (1 km voor de senioren en masters) in een

reddingsbrigade

rivier, kanaal of meer. Dus altijd in buitenwater en er is in principe maar 1 keerpunt. Start en finish gebeurt bij het zelfde punt. Het verslag hieronder kun je waarschijnlijk ook terugvinden bij www.noww.nl waar je meer kunt vinden over de Open Water wedstrijden.

Het wordt wat saai om steeds bij de aanvang het Open Water seizoen te zeuren over het weer. Het blijft altijd spannend: wordt het mooi weer of blijft het regenachtig? En het weer

De eerste zwemmers in het water

in de afgelopen maand was erg wisselend. Verrassend om op de NOWW-site op woensdag al te lezen, dat de temperatuur van het water 19 graden was, wat menigeen ternauwernood kon geloven. Donderdags stralend weer (althans in het Zuiden), vrijdags kwam ik druipnat van het zwembad thuis ’s ochtends, let wel: van de stortregen! Wat zou het zaterdag geven? Old Dutch liet het deze keer met zijn deelnemers door omstandigheden aardig afweten, dus ik ging in mijn eentje richting Vriezenveen. Hans

Van start!

kwam van de andere kant van het land. Wij (mijn man en ik) zouden bij vrienden in Eefde logeren. Mijn vriendin zou meegaan naar Vriezenveen als het mooi weer was. Ja, wat vindt zij mooi? Ik vind het al gauw mooi, als het maar droog is. Maar we gingen! Met zijn tweetjes, lieten de mannen thuis, vissersparaplu en stoeltjes mee. Het was nog niet druk toen we aankwamen, zodat we een leuk plekje vlakbij de start vonden. Uiteraard dan tijdens de

Begeleiders voor de afstanden boven de 3 km.

starts heel veel mensen voor ons neus, maar een kniesoor die daar  op let. We waren al snel ingebouwd door de diverse tentjes, zodat we ook nog lekker uit de wind zaten, die echt wel aanwezig was! Zoals gewoonlijk (we weten onderhand niet anders) was alles weer goed georganiseerd. Mijn vriendin die nog nooit zoiets had meegemaakt keek haar ogen uit. “Wat een organisatie”, zei ze tegen mij: “moet je kijken: reddingsboten,

kijkers voor ons neus!

begeleidingsboten, wc’s, kleedkamers, douches en alle entourage er om heen, dat vraagt toch heel veel!” Ze stond perplex, had zoiets helemaal niet verwacht. Ze genoot van de gezelligheid rond om haar heen, de praatjes, het enthousiasme, de aanmoedigingen. Verbaasd was ze over de zwemmers en zwemsters van de 10 km. Wat een afstand! Om 10 over half 2 moest ik het water in voor de 1000 m. vrije slag Masters. Heren en dames gingen gelijk

Dan maar rustig
een puzzeltje doen

van start. We waren met 45 man/vrouw. Het leek me wat veel daar achter dat touwtje, maar toen we in het water lagen dacht ik dat we maar met de helft waren. Niet dus. Zoals gewoonlijk lag ik achteraan. Mijn vriendin probeerde een foto te maken, die niet zo scherp was, maar als je het weet: ik lag achter het bootje. Helaas werd ik niet vooruit getrokken, moest het toch echt zelf doen. Mijn voornemen was om zo te zwemmen dat ik onder de 25 minuten zou komen. Voor de snellen onder ons is dat natuurlijk super

Achter de boot lig ik
voor me liggen de anderen!

langzaam, maar voor mij na een hele winter niet hebben kunnen trainen, zou dat een hele mooie tijd zijn. Jammer genoeg gooiden een stel zwemmers op de terugweg die wat meer naar mijn kant lagen roet in het eten. Ik kwam met een knal met mijn duim tegen een terugzwemmer aan, waardoor ik én een gekneusde pijnlijke duim had en even van slag raakte. Lag ik nu zo verkeerd in de baan? Maar nee, dat was niet het geval. Voor de

Ook deze hond vindt het spannend,
de mijne was niet mee.

zekerheid ging ik toch maar 11/2 meter van de kant zwemmen, zodat ik niet weer tegen iemand aan zou komen. Het kostte tijd. Bij de blauwe bal, het keerpunt, gekomen lag de boot al aan de zijkant, dus na mijn botsing was ik ook hier even onzeker: is dit wel het keerpunt? Op mijn vraag werd bevestigend geantwoord zodat ik maar snel de boei rondde en terugzwom. Daar geen perikelen meer tegengekomen behalve dat ik meen van de 2 km. die voor ons was, de zwemmers mij al inhaalden. En ik maar proberen ze bij te houden, wat jammer genoeg niet lukte! Wat een snelle zwemmers toch. Mijn tijd zou wel niks zijn, nou ja, pech gehad. Echt tevreden was ik niet over mijn 1000

lekkere massage

m. vrije slag, dus ik kwam wat mopperig weer terug bij mijn vriendin, die juist verbaasd was, dat ik al zo snel terug was! We gingen maar een kopje koffie drinken en wat op het terrein rondlopen. Daar stond ook een tent met fysiotherapeuten. Aan een gekneusde duim deden ze niets maar een zwemster liet lekker haar nekspieren kneden op de speciale stoel. Niet gek! De mensen van de 10 km. kwamen geleidelijk aan ook binnen. Tot mijn verbazing tikte de

Weer op weg voor
de volgende 10 km!

2e man aan en keerde meteen weer voor de volgende 10 km! Wat doet hij nu, vroeg ik. Ja, hij gaat nog een keer 10 km. zwemmen, want hij traint voor de 55 km. die hij in Canada gaat zwemmen. 55 Kilometer, kan het nog gekker?? Ik wens hem veel succes daarmee. Intussen werd omgeroepen dat ook de 1000 m. schoolslag Masters van start ging, dus snel naar de start toe. Nu waren we met veel minder mensen. Waar waren al die 20-plussers gebleven van de 1000m. vrije slag? Al te moe voor nog een kilometertje? Ik mag dan als laatste binnenkomen, maar toch! Ook hier heb ik een streeftijd voor mijzelf.

Jury en tijdwaarnemers

Als ik onder de 28 minuten binnen zou komen, was ik tevreden. Ik zwom lekker. Kon zelfs de voorlaatste nog vrij lang in het oog houden. Op de terugweg wat minder, waardoor weet ik niet, want tegen het eind zag ik haar aantikken. Dus waar was zij gebleven? Aldoor onder water gezwommen? Nu lag de boot gelukkig wel bij het keerpunt. Dat vind ik toch wel een stuk fijner, het maakt het veel duidelijker waar je moet keren. Omdat het rustiger was bij aankomst kon ik de tijdwaarnemer meteen naar mijn tijd vragen. Onder voorbehoud bleek dit 27.03 te zijn, maar ’s avonds op Internet zag ik dat het 27.23.09 was. De in mijn gevoel slechte 1000 m. vrije slag zou ook wel rond die tijd uitvallen. Maar verrassing, verrassing: die tijd bleek 25.18.50 m. te zijn! Allebei de tijden waren sneller dan vorig jaar! En dat op

warme douches

mijn oude dag. Ik dacht dat je dan juist steeds wat langzamer zou gaan. Na ons zwommen nog groepen junioren. Ouders natuurlijk er bij om ze aan te moedigen. Maar wat wil het geval? Een kind (jongen of meisje met de caps op zo moeilijk te zien) lag met zijn gezicht niet naar de baan maar keek naar de kant. Omdraaien, je moet de andere kant op, werd er geroepen. Maar nee, het antwoord was: ik heb het zo koud! En er werd vastberaden teruggezwommen! Ja, 19o is niet voor

Ik heb het zo koud!

iedereen even warm! Alhoewel ik dit jaar geen aluminium dekens rond deelnemers heb gezien. Nog even bij de prijsuitreikingen gebleven. Ik viel niet in de prijzen, want wanneer er maar 2 zwemmers in je leeftijdsklasse zijn bleek dit jaar in tegenstelling tot vorig jaar, maar 1 prijs uitgereikt te worden. Maar ik moest toch even mijn concurrente Gonny op de foto zetten, die op de vrije slag iets minder dan 5 minuten op mij voorlag. Vandaag zag ik dat zij op de schoolslag onder de 20 minuten is gebleven. Gefeliciteerd, Gonny, hoe krijg je het voor elkaar! Ik voel me net een Keesje Verkerk, die altijd achter Ard Schenk bleef. Ik zal altijd wel achter Gonny of Conny blijven. Maar als ik 70 ben, dan heb ik weer kans!

Met begeleiding zwemmen
de kleintjes

Was het in Vriezenveen de hele middag droog gebleven op de terugweg spoelde het even met bakken uit de lucht. In Eefde was het weer droog. Mijn vriendin heeft genoten van deze zwemdag, waarop zij niet gezwommen heeft, maar wel veel genoten heeft van “de reuring” zoals zij dat noemt om het zwemgebeuren heen. En ik? Ik ging achteraf toch met een tevreden gevoel ondanks mijn gekneusde duim (ik voel hem

Gonny, eerste!
mijn concurrente!

nog) naar huis. Het was een mooie dag geweest. Bedankt Vriezenveen voor de geweldige organisatie! En…. Toch maar een bootje achter het keerpunt, dank je wel!

Advertenties

Over laurinswereld

Getrouwd, kinderen, kleinkinderen en veel hobby's. Dit maakt allemaal deel uit van laurinswereld. Ik schrijf over kantklossen (mijn grootste hobby), fietsen, wandelen, dieren, skiën, vakantie, fotograferen en soms over wat ik meemaak in mijn persoonlijk dagelijks leven. Ik schrijf niet over mijn hobby computeren, want dat blijkt wel uit het feit, dat ik graag via mijn blog op de computer zit.
Dit bericht werd geplaatst in Zwemmen en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Open Water, daar ben ik weer! In Vriezenveen de eerste wedstrijd natuurlijk!

  1. betsie de laat zegt:

    Hoi Laurin,

    Ik ben mijn mail helemaal kwijt en nu weet ik niet meer wat ik voor de workshop bij jouw mee moet brengen. die was toch op 8 september?
    mail me even terug als het kan.
    Heb jij ook iets gehoord van maassluis?

    Groetjes Betsie

  2. ivo zegt:

    Leuk verhaal en mooie foto’s. Geeft mij motivatie om te kijken of ik volgend seizoen ook eens van dit soort zwemwedstrijden kan gaan doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s