20120131 Sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw!

Jullie zullen denken: sneeuw…? Net deze week valt er eens een beetje sneeuw in Nederland. Tja, maar ik ben net terug van een paar weken kamperen in Kitzbühel, Oostenrijk en daar heeft het weken gesneeuwd!

tijdens de ochtendwandeling langs het meer

Na het klossen op het Begijnhof vertrokken we meteen de andere dag naar Oostenrijk. We hadden een heel voorspoedige reis en dat was maar goed ook! Op de camping lag al de nodige sneeuw. Een vriend van ons was zo aardig geweest om een paadje naar onze voordeur sneeuwvrij te maken. Naast de caravan was door de medewerkers van de camping een plaats voor onze auto sneeuwvrij gemaakt. Zij kunnen echter onmogelijk alle terrasjes sneeuwvrij maken. Enfin voor de sneeuw gaan we naar

sneeuw schuiven met de trekker

Oostenrijk, dus niet klagen! Zo zouden we goed kunnen skiën. Ja toch? Wisten wij veel. De eerste dagen was het droog, dus inderdaad de latten onder en een paar uurtjes skiën om er in te komen. We zijn op leeftijd, dus we gaan niet al te hard van start. Bovendien zijn we er niet een weekje maar hebben langer de tijd. Anders wil je natuurlijk elke dag benutten om te skiën. In dezelfde week was ik jarig en dat vieren we

Jan op mijn verjaardag

dan op ons terras. Ook Nols verjaardag werd op het terras gevierd. Jan, de orgelman, voorzag ons van een vrolijk muziekje. Tijdens mijn verjaardag stond hij onder het afdak omdat het toch wat nat was van de sneeuw buiten, maar met

vanaf ons terras

Nols verjaardag was dit niet nodig. Ja, de eerste week was een voorproefje van wat komen ging: paar dagen zon, paar dagen sneeuw, wat regen en dan weer zon enz. En het sneeuwde echt in dikke vlokken. Dus dan lag er weer zo een dikke laag sneeuw op het terras en op het dak. Dat betekent schuiven, schuiven en

de buurman met onze "Wanne"

nog eens schuiven. Alle sneeuw naar het weggetje, zodat het daar weer weggeschoven kon worden door de grote schuiver van de camping. In deze week maakten we (gezellig) een wandeling door de sneeuw naar Kirchberg. Daar lekker wat gebruikt, zodat het toch weer aan de late kant was, dat we terugwandelden. Aanvankelijk was het zelfs nog even droog, maar halverwege veranderde de lichte sneeuw in een

een gouden Kitzbüheler Horn!

sneeuwstorm. En vlakbij de camping was het prut op de weg, zodat we behalve door de sneeuw ook nat gespoten werden door de voorbijgaande auto’s. We waren drijfnat: mijn laarzen hadden doorgelekt, mijn kousen nat, broek nat, kortom helemaal nat allebei!

Onze dochter kwam met man en zoon de Kerstweek vieren. En ja hoor: 3 dagen zonnig en daarna sneeuw. Mooie sneeuw, lekker dicht. Dit nodigde uit tot het maken van een sneeuwpop én een sneeuwbar. De sneeuwbar was voor Oud en Nieuw

Maartje bezig voor de sneeuwpop

als iedereen ’s nachts na twaalven naar buiten kwam en proostte op het Nieuwe Jaar met champagne of ander geestrijk vocht. Maartje vond lekkere warme Glühwein wel een idee zoals een paar jaar terug onze Duitse overbuurvrouw had gedaan. Wat jammer, dat net na 12 uur ’s nachts het begon te regenen. Maar na het vuurwerk kwam toch de Glühwein naar buiten beschermd door paraplu’s. Onze jonge buurtjes die in

Glühwein onder de paraplu

Kitzbühel Oud en Nieuw waren gaan vieren, waren daar vroeg van terug. Het viel hen daar tegen, er was niet echt veel te doen. Dus ze sloten gezellig bij ons aan. Ze hadden piepkleine flesjes drank bij zich. Zo leerde ik een nieuwe manier van drinken: de dop van zo’n flesje op je neus zetten en in een slok het flesje opdrinken. Het lukte me bijna! Maartje en Perry hebben het dak nog mooi sneeuwvrij gemaakt voor ze weer terug naar huis reden. De geen zwart-wit foto!sneeuwpop zakte door de regen in elkaar en beleefde zijn einde toen het pad schoon geschoven werd in afwachting van de volgende sneeuwbui, die voorspeld was.Het mooie van al die sneeuw is wel, dat je ook prachtige foto’s kunt maken zelfs met je telefoon! Sommige lijken zwart-wit genomen, terwijl dit toch echt niet zo is. We gingen vanwege het weer niet naar de paardenrennen, maar zijn wel naar het paardenpolo geweest. Niet zo’n geweldige foto, want ik had mijn fototoestel niet mee en op

wedstrijd bij Reith

afstand fotografeert je telefoon dan toch wat minder. Als de zon eenmaal achter de bergen verdwijnt wordt het ook koud, dus we zijn er niet zo langwedstrijd bij Reithgebleven.Half januari kwam onze zoon met vrouw en kinderen. Onze Pepijn ging op skiles. Hij vond het geweldig, al waren er aan het eind van de eerste ochtend traantjes: hij was moe, verstond geen Duits en waar waren papa en mama nu? De skileraar belde en Freek

handjes op de knieën

ging er heen. ’s Middags is Freek gebleven en heeft uitgelegd, wat de leraar vertelde. Nu toen vertelde Pepijn heel trots bij ons, dat hij het hardste skiede van allemaal. In de Bobo-arena was het dolle pret, maar ook daarna op de sleeplift ging het allemaal best. Aan het eind van de week wedstrijd en wat een teleurstelling, dat je geen beker krijgt, die alleen aan de snelste

na de skiwedstrijd poseren

drie van alle groepen werd uitgereikt. Maar de medaille was uiteindelijk ook wel mooi.

Frederieke op glijbeest

Frederieke vond zo’n glijbeest ook wel mooi, veel mooier als een laag bij de grondse slee! Na het skiën hebben Freek en Pepijn nog een mooie sneeuwman gemaakt. (met een heel klein piemeltje! Dat moest van Pepijn, anders kon je niet zien dat het een echte sneeuwman was!)

sneeuwpop van Freek en Pepijn

Het eind van ons verblijf kwam weer snel in zicht. Ook in de week van Freek en Simone was hetzelfde weerbeeld. Op het dak

Maartje en Perry druk bezig op het dak

hoopte de sneeuw zich weer op, wat Perry bij het zien van een opgestuurde foto de kreet ontlokte: hebben we daarvoor alle sneeuw van het dak afgeruimd (ja gelukkig wel, want dat is me een gewicht!). Dit maal is een aardige buurman ons dak op gegaan. Wij zijn altijd bang om er af te glijden. Hij deed dit omdat ik zijn (kleine!) voortentje sneeuwvrij hield in de tijd dat zij er niet waren.  Ja, de ene dienst is de andere waard, voor ons een meevaller!

achter deze hoop sneeuw staat onze caravan

Wij hebben gedurende deze weken niet echt vaak geskied. Ik wat meer dan Nol, omdat ik zowel met Maartje en Perry ben mee geweest als met Simone (Freek was toen ziek, pech voor hem). Maar we konden toch nog langs ons eigen stamterrasje en de laatste dag dat we op de skies stonden, waren er zulke sneeuwhopen, dat Nol het snel voor gezien hield. We willen lijf en leden heel houden, dus het skiën moet wachten tot het

Nol op de ski's

weersuper is, de pistes glad en geen mensen (of weinig). Maar ondanks alle sneeuw hebben we wel genoten, al ben je dat sneeuwruimen op zeker moment wel zat. En dan komen we in Nederland en ligt er de andere dag sneeuw! Nou ja, een dun laagje, maar toch!

De Melkalm

Advertenties

Over laurinswereld

Getrouwd, kinderen, kleinkinderen en veel hobby's. Dit maakt allemaal deel uit van laurinswereld. Ik schrijf over kantklossen (mijn grootste hobby), fietsen, wandelen, dieren, skiën, vakantie, fotograferen en soms over wat ik meemaak in mijn persoonlijk dagelijks leven. Ik schrijf niet over mijn hobby computeren, want dat blijkt wel uit het feit, dat ik graag via mijn blog op de computer zit.
Dit bericht werd geplaatst in vakantie en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op 20120131 Sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw!

  1. Joke zegt:

    Ik heb ff lekker je blogjes zitten lezen, wat een heerlijke verhalen. Ik heb er even heerlijk van zitten genieten. Groetjes van JOke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s