20110814 Zwemwedstrijd in Zell am See

Als je zoals wij vaak in Oostenrijk komt, wil je wel eens wat anders als wandelen of luieren.

Earl of Perl

Al een jaartje of 6 zwem ik in Nederland open water wedstrijden met heel veel plezier. Lekker in natuurwater een kilometertje zwemmen. Zwom ik eerst alleen de schoolslag, sinds enige jaren is daar 1 kilometer vrije slag bij gekomen. Op de site van de NOWW zag ik wel eens berichten over wedstrijden in het buitenland. En zowaar dit jaar in Oostenrijk niet al te ver van Kitzbühel werd voor het eerst ook een open water wedstrijd georganiseerd in Zell am See. Er was ook een wedstrijd om de Attersee over te zwemmen, zo’n 2 ½ kilometer meen ik. Maar die startte net na aankomst van ons

Uitleg over parkoers e.d.

zwemmen tot voorbij de boei en dan keren

in Kitzbühel. Als je dan weer een 200 kilometer moet rijden om mee te kunnen doen, laat je dat maar zitten. Bovendien bleek het nog niet zo simpel om in Oostenrijk te zwemmen, want omdat ik lid ben van Old Dutch moest ik toestemming hebben van de K.N.Z.B. Dat moet ruim op tijd aangevraagd worden, maar ik wist niet eens of ik wel mee zou doen. Manlief moet maar zin hebben om mee te gaan of mij te missen voor een dag. Lijkt niet zo veel, een dagje, maar op vakantie is dat toch altijd weer anders. Maar goed, toch besloten mij aan te melden bij de K.N.Z.B. en vervolgens bij de wedstrijdorganisatie in Zell am See. Dit laatste ging zonder problemen: ze vonden het leuk zo’n “Holländerin”, ik was van harte welkom.

klaarmaken voor de start

Zaterdags naar Zell am See gereden om alle spullen zoals wedstrijdcap en chipband op te halen en te verkennen waar de wedstrijden precies gehouden werden. Zo wisten we ook meteen, dat het er lastig parkeren was en dat we met de Camperbus er toch langer over reden dan we dachten. Gelukkig hadden we zondags de gewone auto, want daar was onze oudste zoon met kleindochter mee naar Oostenrijk komen rijden. Maar het was druk zondagsochtends op de weg, dus we haalden het maar net! Ik snel uit de auto met mijn spullen en Nol zoeken naar een parkeerplaatsje. Er werd eerst uitgelegd hoe alles in zijn werk ging. Het starten ging vanaf een plankier, maar omdat het

hier staan de zwemmers bij het plankier en ik zit er nog op.

water daar ondiep was, mochten we in het water gaan staan. Het parkoers werd uitgelegd. Het lag iets anders dan de dag te voren, maar vooral bij de finish was dit wel fijner. Ik moest 750 m. vrije slag zwemmen en viel onder klassement III (voor 60 jaar en ouder). Ik had al op Internet gezien, dat mijn mededingster veel sneller zwom dan ik. Ze droeg een wetsuite, die van onder tot boven sloot. Ik zou het er benauwd in krijgen. De watertemperatuur bedroeg 19 graden, dus zo koud was het ook niet en de zon scheen volop. Maar op het allerlaatst hadden we nog een mailtje gekregen, dat ook op de 750 m. wetsuites toegestaan waren. Meerdere zwemmers waren dan ook in zo’n pak te zien.

Dit is nog voor de start. Margaret staat voor mij in haar wetsuit.

Nol had zich inmiddels lekker lui in een ligstoel geïnstalleerd, maar stelde zich beschikbaar om foto’s te maken.

Bij mijn afstand deden veel jongelui tot zelfs 11 jaar mee. Nou daar had ik me danig in vergist: die zwommen toch hard! Ik dacht die van 11 blijf ik wel voor. Maar helaas voor mij: nee dus. Een kano voer voor de zwemmers uit, zodat het nog gemakkelijker was om de boei waar we moesten keren op te merken. Ik had in het begin wat last van mijn ademhaling, maar gelukkig trok het bij en deed ik goed mijn best om in ieder geval niet als laatste te eindigen. We zwommen a.h.w. in een driehoek en zwommen tussen 2 boeien door naar de finish, waar je uit het water moest

Mijn aankomst!

lopen onder een lijn door. En dat was zo leuk! Meteen toen ik uit het water liep werd afgeroepen: “Hup, hup, ja, dort ist die Holländerin Laurin Heemskerk in einem Zeit von 17.26.40 en applaus en meteen een herinneringsmedaille rond mijn nek! Ik had berekend wat voor tijd ik ongeveer zou zwemmen op die afstand en dacht aan 18 tot 19 minuten, dus jullie snappen: ik was hartstikke tevreden met die tijd. Zoals ik al dacht, had Margaret een betere tijd, maar na mij kwamen nog 2 mannen binnen jonger dan ik. Dus ik voelde me goed.

Rondslenterend op het terrein zag ik een massagetafel. Ik had gelezen dat je

Hier de dames, waarvan de rechtse mij gemasseerd heeft.

massage kon krijgen, ik was dus nieuwsgierig hoe dat werkte. Ik vroeg het aan de dames en ja, als ik gezwommen had, kon ik massage krijgen. Nu had ik mij kennelijk wat geforceerd en voelde mijn rechterschouder. Geen probleem: op de tafel zitten, T-shirt uit en masseren maar. Heerlijk! Want het was echt niet met een paar minuutjes afgelopen: mijn nek, mijn schouders, mijn armen alles kreeg een beurt.

Nadat iedereen gezwommen had, waren de prijsuitreikingen. Er zwommen niet veel

De kleintjes zwommen 200 m.

Nederlanders mee, maar nog wel een jong meisje, die de 1eprijs had op haar afstand. Aan de meeste prijswinnaars werden cadeautjes uitgereikt. De jongeren kregen daarnaast ook nog een medaille. Omdat in mijn klasse we maar met zijn tweeën waren, werd ik ook op het podium geroepen samen met Margaret. Dit leverde mij een skipas op voor komende

Uitreiking prijzen klassement IIIde uitslag van zowel de mannen als de vrouwen

winter voor het skigebied  Leogang – Saalbach – Hinterklemm. Dus ik weet wat me te doen straat komende winter!

De chipband moesten we uiteraard afgeven, maar ik ben wel een badmuts en een handdoek rijker. O en natuurlijk niet te vergeten: we kregen ook voor het zwemmen een klein blikje Red Bull, druivensuiker en een soort van snicker. En uit het water komend was er ook weer drinken en een appeltje.

Met het weer troffen we het prima, zodat Nol zich met zijn puzzelboekje ook goed vermaakt heeft. Thuiskomend in de c

Zo in de schaduw lekker lui goed vol te houden

aravan konden we alles nog eens  opnieuw beleven door het vertellen over die dag aan onze zoon en vrienden en bekenden.

Wie weet: volgend jaar weer. Het is mij goed bevallen.

Advertenties

Over laurinswereld

Getrouwd, kinderen, kleinkinderen en veel hobby's. Dit maakt allemaal deel uit van laurinswereld. Ik schrijf over kantklossen (mijn grootste hobby), fietsen, wandelen, dieren, skiën, vakantie, fotograferen en soms over wat ik meemaak in mijn persoonlijk dagelijks leven. Ik schrijf niet over mijn hobby computeren, want dat blijkt wel uit het feit, dat ik graag via mijn blog op de computer zit.
Dit bericht werd geplaatst in vakantie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s